Amsterdam Chill Chill

 

ดังที่ผมได้พูดหลายครั้งแล้วว่าการไปเที่ยวในที่ต่าง ๆ ของผมนอกจากจะต้องไปตามสถานที่ประชานิยมทั้งหลายประเภท "must see" แล้ว ที่เป็นความชอบส่วนตัวก็คือการเดินซอกแซกตามถนนรนแคมเดินชมบ้านชมเมืองชมผู้คนทั้งชาวบ้านและนักท่องเที่ยวด้วยกันเองชมนกชมไม้ไปตามเรื่องดังปรากฎในบทความที่ผ่านมา

เรื่องนี้ก็เช่นกันเป็นภาพเก็บตกบรรยากาศตามท้องถนนในกรุงอัมสเตอร์ดัมแบบชิล ชิล สิว สิว ตามฟอร์ม ภาพที่นำลงนี้เป็นภาพจากทริปใหม่ล่าสุดปี 2013 และภาพเก่าปี 2011 นำมาผสมปนเปกันไปเรื่อยจะสังเกตความแตกต่างได้ถ้าเป็นของใหม่บรรยากาศมีแดดสดใสส่วนภาพที่มีหมอกทึม ๆ จะเป็นภาพเก่าค้างปีเพราะถ่ายคนละฤดู







 

เริ่มจากบรรยากาศ The Dam หรือจตุรัส Dam Square ซึ่งเป็นศูนย์นัดพบของนักท่องเที่ยวจากทุกสารทิศยังไงก็มาเริ่มตรงนี้ก่อน เหมือนคนบ้านนอกไปกรุงเทพสมัยก่อนต้องเริ่มต้นที่สนามหลวงหรืออนุสาวรีย์ชัยสมรภูมฺิ(ภาษารถร่วม ขสมก.ชอบเขียนว่า"เสาวรีย์ชัย"ติดหน้ารถ) แต่ยุคนี้สนามหลวงหรือ"เสาวรีย์ชัย"ตกเทรนด์ไปแล้วต้องเริ่มที่พารากอนหรือสยามสแควร์







ด้วยเหตุนี้จตุรัสแดมจึงคลาคล่ำไปด้วยนักท่องเที่ยวและของคู่กันขาดไม่ได้ก็คืออาชีพทำมาหากินกับนักท่องเที่ยว เท่าที่เห็นเด่นชัดก็คือพวกที่แต่งตัวเป็นหุ่นตัวลครยืนรอถ่ายรูปกับนักท่องเที่ยวซึ่งไม่มีเฉพาะที่นี่แห่งเดียวเมืองไหนที่นักท่องเที่ยวชุกชุมจะพบเห็นเสมอแต่บ้านเรายังไม่เห็นมีนะ






 

 

ตอนแรกผมเห็นตัวหุ่นตัวลครเหล่านี้นึกว่าไปยืนถ่ายรูปคู่ฟรี ๆ ก็ได้ ยังรู้สึกเกรงใจเลยที่ไหนได้ถ่ายเสร็จต้องมีการหยอดเหรียญด้วย แต่ผมว่าก็ดีนะอย่างน้อยก็มีการลงทุนและใช้หัวคิดบ้างไม่ใช่ลงทุนขันอลูมิเนียมบุบ ๆ ใบเดียว บางตัวผมว่าความคิดสร้างสรรค์สุดยอด







แม้แต่ลุงสายตาพิการคนนี้ยังมีพร้อพประกอบผมจำไม่ได้แล้วว่าสิ่งที่แขวนเอวแกนั้นคืออะไรเป็นกล่องดนตรีหรือเปล่าไม่แน่ใจ






อาชีพที่เห็นหนาตาอีกอย่างคิอนักดนตรีข้างถนนซึ่งผมเห็นหลายรายฝีไม้ลายมือเป็นมืออาชีพทีเดียวและมักจะมีแผ่นซีดีเพลงของตนเองวางขายควบคู่ไปด้วย








แต่บางรายฝีมือก็ไม่เอาไหนจริง ๆ  อย่างสาวแอ้คคอเดี้ยนรายนี้ชักเสียงอ้อๆ แอ้ๆ ผมพยายามจับทำนองคิดว่าเป็นเพลงพื้นเมืองบ้านเกิดของเขามั้งก็ฟังไม่ได้ศัพท์ ระหว่างเล่นเห็นใครทิ้งก้นบุหรี่ที่เหลือยังพอสูบได้ก็หยุดเล่นไปเก็บมาจุดสูบทันที เล่นไปเล่นมาพอไม่มีลูกค้าก็ย้ายทำเลใหม่ (ผมดูราคาบุหรี่ในยุโรปที่ไม่ใช่ร้านดิวตี้ฟรีราคาแพงมากซองละหลายร้อยบาทแต่แพงอย่างนี้ทั้งเขาทั้งหล่อนก็สูบกันจัง)







และส่วนมากสูบเสร็จก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าเหยียบเฉยเลยถ้าเจอพื้นทางเท้าที่เป็นซอกลมพัดไปไหนไม่ได้หลักฐานก็จะฟ้องอย่างนี้ พนักงานคีบขยะเสื้อสีส้มคงไม่ไหวที่จะเคลียร์







รถม้านำเที่ยวไม่ทราบสนนราคาแต่คงพอสมควรแหละ








สามล้อแท้กซี่บริการนักท่องเที่ยว สามล้อโดยสารแบบนี้บ้านเรามีมานานแล้วรูปร่างหน้าตาเป็นเอกลักษณ์สวยกว่านี้ด้วย เสียดายตอนนี้จวนจะสูญพันธุ์ไปแล้ว ที่เชียงใหม่เหลืออยู่ไม่กี่คันและสารถีค่อนข้างจะมีอายุคิดว่าหมดรุ่นนี้ไปคงไม่มีคนรุ่นใหม่มาทดแทน ที่จริงบ้านเราการรณรงค์ใช้จักรยานเพื่อแก้ปัญหาจราจรและสิ่งแวดล้อมน่าจะรวมสามล้อรับจ้างพร้อมกันไปด้วยเพื่อเป็นทางเลือกแข่งกับมอ'ไซค์รับจ้าง






 

พูดถึงจักรยานประเทศฮอลแลนด์ได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีการใช้จักรยานมากเป็นอันดับต้นของยุโรปและใช้มาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ ไม่ใช่เพิ่งรณรงค์ถีบกันเฉพาะกิจชั่วครู่ชั่่วยามเพื่อถ่ายรูปถ่ายวิดีโอลงสื่อเท่านั้น คนไทยในกรุงอัมสเตอร์ดัมที่ผมรู้จักคนหนึ่งได้เล่าว่ามกุฎราชกุมารฮอลแลนด์(กษัตริย์องค์ปัจจุบัน)ทรงขี่จักรยานไปตามท้องถนนในกรุงอัมสเตอร์ดัมเป็นเรื่องปกติ








ผมเห็นสาวๆ ถีบจักรยานแล้วดูเท่ดีนะ








ในเมื่อจักรยานเป็นพาหนะที่เขาใช้กันในชีวิตประจำวันจึงมีการออกแบบเพื่อตอบสนองประโยชน์ใช้สอยหลายลักษณะ ซึ่ีงผมก็เพิ่งเคยเห็นที่เมืองอัมสเตอร์ดัมนี้แหละ ขอนำบางส่วนมาลงดังต่อไปนี้












ตามข้างถนนทั่วเมืองรถจักรยานจอดเกะกะเต็มไปหมด










สภาพถนนหนทางอยู่ร่วมกันได้ทั้งรถยนต์รถรางรถจักรยานคนเดินเท้าขาดอยู่อย่างแผงลอยและร่มแม่ค้าบนทางเท้าเลยหมดเสน่ห์ไปเยอะเลย...555







 

จักรยานยนต์มีให้เห็นเหมือนกันแต่น้อยกว่าจักรยานส่วนมากเป็นสกู้ตเตอร์คันน่ารักหรือไม่ก็บิ๊กไบ้ค์คันใหญ่ ยังไม่เห็นประเภท..แว้น..แว้น ซักคัน




 

ป้ายรถราง


 


อัมสเตอร์ดัมชิล ชิล ในวันที่มีแดดสดใสบ้าง












ฝรั่งเห็นแดดเป็นไม่ได้ต้องหาเรื่องออกมานั่งตากแดดกันเป็นแถว








นาฬิกาแดดก็ชอบแดด ผมเช็คภาพนี้กับเวลาในไฟล์รูปเป็นเวลา 1.36 PM. คลาดเคลื่อนกันนิดหน่อยไม่ทราบว่าของใครเพี้ยนกันแน่






นาฬิกาไม่แดดมีทั้งเข็มเดียวและสองเข็ม เมืองฝรั่งไม่ว่าไปที่ไหนเจอแต่นาฬิกายักษ์ไม่ติดตามหอก็ติดตามตึกมีแทบจะทุกมุมเมือง มีน่าฝรั่งถึงเป็นคนตรงต่อเวลาเพราะหาเรื่องแก้ตัวว่าไม่มีนาฬิกาไม่ได้






ดูบรรยากาศสดใสแล้วมาดูบรรยากาศสีเทา ๆ บ้าง เป็นธุรกิจที่ตั้งอยู่ตามสองฝั่งคลองเป็นย่านอะไรคงไม่ต้องอธิบายตามไปดูรายละเอียดที่นี่










จากของเก่ามาดูของใหม่บ้างย่านพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ Rijksmuseum ซึ่งด้านหลังเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงงานศิลปะร่วมสมัยเขาออกแบบกลุ่มอาคารและสิ่งแวดล้อมเป็นแบบสมัยใหม่









ภาพคนเข้าคิวซื้อตั๋วเข้าชมพิพิธภัณฑ์ ภาพล่างที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ Rijksmuseum อยากเห็นภาพแบบนี้ที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติบ้านเราจัง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นตัวพิพิธภัณฑ์เองต้องปรับปรุงด้วย สมัยผมเรียนอยู่โรงเรียนช่างศิลป์เข้าไปเขียนรูปในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติข้างสนามหลวงหลายครั้ง อีกสามสิบปีให้หลังผมพาน้อง ๆ ที่ทำงานไปดูงานปรากฎว่ายังเป็นที่เก็บของเก่าเหมือนเดิม






พูดถึงของสมัยใหม่ผมนำสิ่งนี้มาให้ดูติดตั้งอยู่ที่ลานจตุรัสแห่งหนึ่ง เป็นก๊อกน้ำดื่มสาธารณะออกแบบได้ทันสมัยมากหน้าตาเหมือนกล้องเรือดำน้ำ ครูดารินทร์หาก๊อกเปิดน้ำตั้งนานกว่าจะเจอที่แท้เป็นปุ่มกดซ่อนอยู่ตรงปลายงวงนี่เอง ผมลองเอามือรองน้ำต้องชักออกแทบไม่ทันเพราะเย็นเจี๊ยบ ถ้าดื่มสดๆ จากก๊อกมีหวังเหงือกชาเข็ดฟันไปนาน





 

ที่จตุรัสแห่งนี้มีแผงลอยเหมือนตลาดนัดเล็กๆ มีพวกงานฝีมือประเภทกิฟท์ช้อปและงานศิลปะ ครูดารินทร์เดินดูแล้วบอกหน่อมแน้มมากของที่ถนนคนเดินเชียงใหม่บ้านเฮาเจ๋งกว่าเยอะ








และที่ขาดไม่ได้ก็คือนักดนตรีเปิดหมวกแต่สวมหมวกเล่น รายนี้เล่นเพลงประเภทคลาสสิคฝีมือพอไปโบสถ์ได้

 

 

ประเทศฮอลแลนด์คือบ้านเกิดของจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ของโลกคนหนึ่งคือ Vincent Van Gogh แต่กว่าเขาจะมีชื่อเสียงก็สิ้นชีวิตไปหลายปี ระหว่างมีชึวิตก็อยู่อย่างแร้นแค้นขายภาพไม่ได้แม้แต่ชิ้นเดียว ในกรุงอัมสเตอร์ดัมจึงมีอะไร ๆ ที่เกี่ยวข้องกับศิลปินผู้นี้เต็มไปหมด







ภาพของปลอมมีวางขายเกลื่อนตามบูธขายของที่ระลึกข้างถนน ตอนผมถ่ายภาพนี้คนขายโบกไม้โบกมือไล่ No Photo...No Photo เลยได้ภาพมัว ๆ มาภาพเดียว





สองภาพนี้เป็นคัทเอ้าท์อยู่ที่สถานีรถไฟ Amsterdam Centraal






และภาพนี้ที่สนามบิน Schiphol Amsterdam




 

ใหน ๆ ก็มาสนามบินแล้วขอแถมภาพชิล ชิล ระหว่างรอเครื่องเมื่อคราวโน้น





ศิลปินที่มีชื่อเสียงชาวดัทช์อีกคนหนี้งแต่คนละยุคกับ Vincent Van Gogh ห่างกันราวสองร้อยปีคือ Rembrant Van Rijn ทางการเขาก็ยังให้ความสำคัญเช่นเดียวกัน ผมมาอัมสเตอร์ดัมสองครั้งก็เจอนิทรรศการภาพเขียนของศิลปินผู้นี้ทุกครั้งแต่จัดแสดงคนละแห่ง






นิทรรศการเมื่อคราวก่อน





ภาพสัพเพเหระแบบชิล ชิล


 

ยังไม่จบครับ..โปรดรอสักครู่....

แก้ไขล่าสุด ใน ต.ค.042013

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 859 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน