แล้ววันนั้นก็มาถึงจนได้

(บทความนี้เขียนครั้งแรกเมื่อ เสาร์, 05 กันยายน 2009 06:05)


ขณะกำลังเขียนเรื่องลง WAT*KA*DARIN Magazine ผศ.ถาวร ฝั้นชมภู จากสาขาออกแบบนิเทศศิลป์ คณะศิลปกรรม ฯ ม.ราชมงคลล้านนาโทรมาบอกว่า วันที่ 12 กันยายนนี้ อย่าลืมไปงานเลี้ยงต้อนนรับน้องใหม่นะ  เอ้ะ งานอะไร ? อ๋อ  งานเลี้ยงเกษียณอายุราชการอาจารย์ไพจิตรนั่นเอง จัดที่โรงแรมเดิม เหมือนเมื่อปีที่แล้ว โอ้โฮ..อะไรกันนี่ เราว่างงานมาจะครบ 1 ปีแล้วหรือ จึงไปค้นหาไฟล์งานเลี้ยงเกษียณอายุราชการวันนั้นมาดู เพื่อฟื้นความหลังดูไปก็รำพึงรำพันในใจว่า "เออ...วันนั้นมันก็มาถึงเราจนได้เหมือนกันแฮะ" หลังจากที่ดูรุ่นพี่ ๆ เกษียณ ฯ ไปปีละคนสองคน




หลังจากเกษียณ ฯ มาแล้ว เวลาไปเจอเพื่อนพ้องน้องพี่ มักจะเจอคำถามยอดนิยม "ตอนนี้ทำอะไรอยู่.." ,"ยังไปสอนที่...อยู่หรือเปล่า..." "อยู่เฉย ๆ ไม่เหงาเหรอ.." คนเรานี่ก็แปลกจะให้อยู่เฉย ๆ บ้างไม่ได้หรือไง จะยัดเยียดงานให้ทำอยู่เรื่อย ตอนนี้ผมถือว่าเป็นช่วงที่มีอิสระเสรีมากที่สุด "นึกจะทำอะไรก็ได้ หรือนึกจะไม่ทำอะไรก็ได้" คิดดูซิตั้งแต่จำความได้ถูกบังคับให้ไปโรงเรียน ตั้งแต่อนุบาล ชั้นประถม มัธยม ป.ตรี ไม่พอต่อ ป.โทอีก นี่ถ้าอายุซัก 50 ต้น ๆ ว่าจะลองด้อกเตอร์กับเขาเหมือนกัน จบแล้วก็ต้องทำงาน ต้องทำโน่นทำนี่ และทำหนี้ มาโดยตลอด ไม่ได้หยุดได้หย่อน คือมันต้องมีอะไรสักอย่างมาคอยบงการให้ทำ จะอยู่นิ่งเฉยไม่ได้ ถ้าหยุดเมื่อไหร่ผลลัพท์ที่ไม่พึงประสงค์ก็จะตามมา เมื่อทำมาจนถึงเวลาหนึ่ง ทางราชการเขาจึงเห็นว่าเองทำมามากพอแล้ว ควรจะหยุดไม้ต้องทำอะไรซะบ้าง แต่ก็จะมีเงินเดือนให้แต่น้อยกว่าเก่านะ เพราะว่าเองไม่ต้องลงทุนลงแรงแต่งตัวโก้ ขับรถมาทำงาน ไม่ต้องเสียภาษีสังคมและอะไรต่อมิอะไรอีกหลายอย่าง เงินเดือนแค่นี้คงพอนะ  ฉนั้น เวลานี้ถ้าไปทำงานทำการอะไรเข้า ก็จะผิดวัตถุประสงค์ของทางราชการไป กลัวหลวงเขาจะไม่จ่ายเงินเดือนให้

จะครบรอบ 1 ปีแล้ว จึงขอนำภาพแห่งความหลังวันนั้น มาให้ชมโดยทั่วกัน ธีมของงานชื่อว่า "Cowboy Night"

แต่ก่อนที่จะถึงภาพงาน "Cowboy Night" ผมขอนำภาพเหตุการณ์วันสำคัญที่สร้างความตื้นตันใจให้กับผมจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คือเหตุการณ์วันที่ลูกศิษย์นิเทศศิลป์ได้จัดงานวันอำลาชีวิตความเป็นครูให้ ตลอดชั่วชีวิตของความเป็นครูตั้งแต่วันเริ่มรับราชการมาจนเกษียณอายุราชการ งานวันนั้น ทำให้ผมได้รู้ซึ้งถึงคำว่า ครูกับลูกศิษย์ได้อย่างถ่องแท้ลึกซึ้งที่สุด และจากทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในงานวันนั้น แม้จะเป็นงานเล็ก ๆ ไม่มีพิธีรีตรองอะไรมากนัก แต่กลับมีความยิ่งใหญ่ ที่ทำให้ผมจบชีวิตราชการ โดยเฉพาะจบชีวิตความเป็นครูประจำการลงได้ อย่างประทับใจและมีความสุขที่สุด


ชมวิดีทัศน์ที่ลูกศิษย์แอบซุ่มทำมาฉายให้เซอร์ไพร้ส์ในว้นนั้น...

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.




ต่อด้วยวิดีทัศน์ที่ผมสร้างไปฉายในงาน "Cowboy Night"

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.




อัลบั้มภาพงาน "Cowboy Night"



ยัง ยังไม่จบครับ ยังมีภาพเพื่อน ๆ หลักสูตรผู้บริหารสถานศึกษา รุ่น 14  หรือ รมส.14 ได้นัดสังสรรค์และมอบของขวัญ ให้เพื่อนร่วมรุ่นที่เกษียณอายุราชการในปีนี้ ที่หาดแม่พิมพ์ ระยอง เมื่อเดือนตุลาคม ปีที่แล้ว จึงขอนำภาพบางส่วนมาบันทึกไว้ด้วยกัน ณ ที่นี้



ของขวัญเป็นภาพเขียนสีน้ำมัน ภาพหุ่นนิ่ง (Still Life) ที่สวยงามและมีคุณค่า ฝีมือเพื่อน รมส. 14 ผศ.เสริมศักดิ์ สุขเปี่ยม จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี





โฉมหน้าเพื่อนร่วมรุ่นเกษียณ ฯ  เริ่มจากขวามือ อาจารย์เต็มเดือน เพ็งลี , อาจารย์ดนัย วรรวนิช , อาจารย์ จีรวรรณ สุรัสวดี เสียดายขาดอีกหนึ่งคนที่มาไม่ได้คือ อาจารย์นคร ขำหาญ





ส่วนหนึ่งของ รมส. 14 ที่ไปในวันนั้น





ให้ดูรูปเขียนชัด ๆ





สวยงามมาก



ถ่ายรูปหมู่อีกครั้งก่อนร่ำลากัน แถวหน้าซ้ายมือนั่นแหละ ผศ.เสริมศักดิ์ สุขเปี่ยม ศิลปินผู้เขียนรูป ซึ่งอีกนานกว่าจะเกษียณ ฯ


 



แก้ไขล่าสุด ใน ต.ค.062013

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 878 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน