Mona Lisa at Lourve


บทความนี้นำลงครั้งแรกใน arty4you.net เมื่อมกราคม 2012




เรื่องนี้ไม่ใช่เป็นการนำชมภาพเขียนชื่อก้องโลก แต่เป็นการนำชมคนมะรุมมะตุ้มชมภาพโมนาลิซ่าในพิพิธภัณฑ์ลู้ฟร์ อีกทอดหนึ่ง




พิพิธภัณฑ์ลู้ฟร์ กรุงปารีส ความขัดแย้งระหว่างสถาปัตยกรรมต่างสมัย แต่กลับกลายเป็นสิ่งดึงดูดคนจากทั่วโลกให้ไปสัมผัส นอกเหนือจากผลงานศิลปะวัตถุอันล้ำค่าที่จัดแสดงอยู่ภายในพิพิธภัณฑ์





และศิลปกรรมชิ้นสำคัญที่คนส่วนใหญ่หรือทั้งหมดต่างมุ่งมั่นจะต้องไปชมให้ได้ ก็คือภาพเขียนที่มีชื่อว่าโมนาลิซ่า ของศิลปินใหญ่ลีโอนาโด ดา วินชี่





การเข้าไปยังห้องจัดแสดงภาพโมนาลิซ่า แทบไม่ต้องเปิดดูแผนผังให้เสียเวลา เพราะมีลูกศรชี้บอกทางอำนวยความสะดวกอย่างเต็มที่ หรือไม่งั้นก็เดินตามผู้ชมกลุ่มใหญ่ไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็เจอ






ผมเห็นบรรยากาศแบบนี้แล้วนึกถึงตอนเรียนโรงเรียนช่างศิลป์สมัยนู้น ครูพาไปนั่งคัดลอกจิตรกรรมฝาผนังในพระที่นั่งพุทไธสวรรค์ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ซึ่งตั้งอยู่หลังโรงเรียนนั่นเอง





ห้องจัดแสดงภาพเขียนโมนาลิซ่าเป็นห้องโถงใหญ่ มีผนังตั้งแสดงรูปภาพตั้งเด่นอยู่กลางห้อง แต่เมื่อโผล่เข้าไปก็เจอบรรยากาศแบบนี้





ฝูงชนพร้อมกองทัพกล้องดิจิตอลต่างหันหน้าไปในทิศทางเดียวกันหมด




ผมไม่อยากเบียดเข้าไปถ่ายใกล้ ๆ จึงซูมถ่ายจากระยะไกลพอให้รู้ว่าได้มาถ่ายภาพของจริงแล้ว แต่จะเป็นของแท้ต้นฉบับฝีมือลีโอนาโดหรือเปล่าก็ไม่ทราบ





ภาพเขียนโมนาลิซ่านี้ผมเคยเห็นและรู้จักตั้งแต่เรียนช่างศิลป์ปีหนึ่งแล้ว แต่เป็นภาพจากหนังสือที่ครูนำมาให้ดูพร้อมกับเล่าประวัติความเป็นมา ความงาม โดยเฉพาะรอยยิ้มพิมพ์ใจที่มีความลึกลับและความหมายต่าง ๆ ซ่อนอยู่ ตอนนั้นรู้สึกตื่นเต้นมาก ในหมู่นักเรียนด้วยกันก็นำมาวิพากษ์วิจารณ์โชว์กึ๋นกันไปต่าง ๆ นานา




ผมยังเคยตัดรูปจากแม็กกาซินมาสอดปกพลาสติกสมุดสเกตซ์ภาพ เวลาถือเดินไปไหนหรือเอามาวางตักตอนนั่งรถเมล์ มีความรู้สึกว่ามันเท่จังโชว์ไห้เห็นว่าฉันก็รู้จักโมนาลิซ่าเหมือนกัน หลังจากนั้นก็เห็นผ่านสื่อต่าง ๆ มาโดยตลอด แต่พอมาเห็นของจริงทำไมรู้สึกเฉย ๆ ก็ไม่รู้ ไปตื่นเต้นกับหมู่คนดูมากกว่า





เมื่อไม่มีปัญญาแทรกกลุ่มสาวกโมนาลิซ่าเข้าไปตรงกลางจึงเลี่ยงมาดูมุมด้านข้าง





ภาพนี้ผมถ่ายก่อนที่ รปภ.จะมาห้ามไม่ให้ถ่ายกลับไปทางคนดู ก็แปลกดีอนุญาตถ่ายภาพโมนาลิซ่าได้ แต่ห้ามถ่ายภาพคนดู





ภาพโมนาลิซ่านะผมไม่อยากถ่ายหรอก ถ่ายยังไงก็ไม่ชัดเพราะมีกระจกกั้นตั้งหลายชั้น แถมต้องคอยหลบหลีกศีรษะคนอีก ถ้าอยากได้หาก้อปเอาตามเว็บก็ได้ แต่อยากถ่ายอารมณ์ของผู้ชมมากกว่า




เมื่อตรงโน้นถ่ายไม่ได้จึงอ้อมมาอีกด้านหนึ่ง




ภาพตั้งแสดงอยู่หลังกระจกกันกระสุนซึ่งคงมีความหนาไม่น้อย





ผนังด้านตรงกันข้ามกับภาพโมนาลิซ่า ผนังด้านนี้มีภาพเขียนขนาดมหึมาเต็มผนัง น่าตื่นตาตื่นใจกว่าเยอะ แต่ไม่มีใครสนใจเท่าไหร่ เพราะถูกรัศมีของคุณย่าโมนาลิซ่าบดบังเสียหมดทั้ง ๆ ที่ภาพมีขนาดเล็กนิดเดียว





ผมจึงถ่ายรูปได้อย่างเสรี จากบรรยากาศในด้านนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่ในห้องเดียวกัน






ผนังอีกด้านข้าง ก็ถ่ายได้สบายเช่นเดียวกัน






ในพิพิธภัณฑ์ลู้ฟร์ผมไม่มีโอกาสไปยืนถ่ายภาพคู่กับโมนาลิซ่า จึงขอเอารูปที่ถ่ายกับโมนาลิซ่าที่พิพิธภัณฑ์อีโรติคมาลงแทนก็แล้วกัน โมนาลิซ่าที่นี่แสดงออกเปิดเผยกว่ากันแยะทำให้ไม่ต้องตีความอะไรกันให้วุ่นวาย





แก้ไขล่าสุด ใน ธ.ค.012012

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 700 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน