แบบ เบิร์ด เบิร์ด

 

บทความนี้เขียนครั้งแรกเมื่ออังคาร 22 กันยายน 2009 , 22:13



รอบ ๆ ชานพักบันไดขึ้นบ้าน มีต้นไม้พุ่มเตี้ยประเภทสาวน้อยประแป้ง ใบเงิน ใบทอง ใบนาก ปลูกอยู่ วันหนึ่งขณะเดินขึ้นบันได ได้ยินเสียงร้องจิ้บ ๆ มาจากพุ่มไม้นั้น ชะโงกดูก็ไม่เห็นมีอะไร ขาเดินลงมาก็ได้ยินอีก พยายามสอดส่ายสายตาดูตามโคนต้นก็ไม่พบที่มาของเสียง ไม่ใช่อะไรหรอก กลัวเป็นเสียงงู เพราะหลายวันก่อน หมาไทเกอร์ อเมริกันพิทบูล เพิ่งจับงูได้แถวนั้น เป็นงูเห่าซะด้วย  (เป็นตัวที่เท่าไร่ของมันไม่รู้ ร่วมยี่สิบตัวได้ละมั้ง ทั้งงูเล็กงูใหญ่ นังไทเกอร์จัดการกัดกระชากซะท้องเหวอะใส้ไหลทุกตัว บางตัวมีไข่ด้วยกระจายเต็มสนาม แต่วันนั้นเจองูเห่าพ่นพิษใส่ตาปิดไปหลายวัน) 




มองตามทิศทางของเสียงเข้าไป เห็นใบสาวน้อยประแป้งใบที่อยู่ตรงกลาง มีการไหวตัวนิด ๆ





ยิ่งถ้านกกระจิบตัวนี้บินมาเกาะแถวนั้นละก็เสียงจิ้บ ๆ จะดังเซ็งแซ่ขึ้นมาทันที





ที่ปากคาบแมลงด้วย





จึงอ้อมไปอีกด้านหนึ่งมองไปยังใบที่ห่อตัว ชะโงกเข้าไป จึงพบที่มาของเสียง ลูกเบิร์ดกระจิบนี่เอง





พอมันเห็นกระบอกเลนส์ยื่นเข้ามา ก็เริ่มอ้าปากร้องขึ้นมาทันที






คราวนี้ร้องกันใหญ่พร้อมกับอ้าปากจนเห็นลิ้นไก่ ไม่ใช่ซิ ต้องเป้นลิ้นนก มันคงคิดว่าแม่มันเอาตัวหนอนมาป้อนให้มั้ง





เห็นดังนั้นจึงเลี่ยงออกมาซุ่มดูเหตการณ์ห่าง ๆ ซุ่มอยู่เงียบ ๆ สักครู่จึงเห็นนกกระจิบตัวนั้นบินมาเกาะที่ปากรัง ต้องเป็นแม่ของเจ้าเบิร์ดทั้งสามตัวแน่ เมื่อมันเช็คชื่อลูกว่าอยู่ครบแล้ว จึงบินออกไป





กลับมาพร้อมคาบอาหารมาด้วย





เป็นแมลงอะไรไม่รู้ขายาว เอามาป้อนลูกของมัน ป้อนเสร็จก็บินออกไปหามาอีก





ใช้เวลาไม่นานก็กลับมาพร้อมตั๊กแตนในปาก





ดูท่าเขายืดตัวเข้าไปป้อนอาหารซิ น่ารัก





ยืดเข้าไปสุดเหยียด





"รอเดี๋ยวนะลูก เดี๋ยวจะไปคาบมาอีก ใจเย็น ๆ " มันคงพูดกับลูกของมันอย่านี้ 





มาแล้ว คราวนี้คำใหญ่เลย





..คำใหญ่ขนาดนี้จะเคี้ยวไหวไหมนี่...





เอ้า...ค่อย ๆ กิน เดี๋ยวติดคอ....





เสร็จแล้วก็บินออกไปหาอีกรอบ





กลับมาแล้ว





สงสัยเป็นลูกสไปเดอร์แมน





เสียดายใบไม้บัง เลยไม่ได้เห็นภาพกำลังป้อน


ชมภาพ Animation จากภาพนิ่งที่ผมนั่งเฝ้าถ่ายแบบต่อเนื่อง

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.

 

 



แถมผลงานนังไทเกอร์วันนั้น ที่เกือบทำให้มันต้องตาบอด
(ลงภาพเล็กจะได้สยดสยองน้อยหน่อย อยากดูเต็มตาเชิญคลิ้กไปดูได้)

 

 

ภาพขวามือนั่นแหละนังไทเกอร์ อเมริกันพิทบูลที่ใจดีเป็นมิตรกับมนุษย์ทุกคนโดยเฉพาะเด็ก ๆ   ผิดวิสัยพิทบูลทั้งหลาย แต่กับสัตว์ทุกชนิดไม่ว่าหมา แมว ไก่ นก สัตว์เลื้อยคลานประเภทจิ้งเหลน กิ้งก่า โดยเฉพาะคู่กัดสำคัญคืองู ถ้าได้หลงเข้ามาในเขตรั้วโดยไม่ได้รับอนุญาต หรืออยู่ในรัศมีทำการแล้วละก็ เรียบร้อยโรงเรียนไทเกอร์หมด ถ้าเหยื่อยังไม่ตายสนิทจะไม่มีวันปล่อยเด็ดขาด เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม  แต่กับนกตอนนี้เริ่มซาลงไปแล้ว ตั้งแต่นกบินลงมากินข้าวที่เหลือในจานของมันบ่อยเข้า เห็นนอนมองเฉย


 

แก้ไขล่าสุด ใน ต.ค.052013

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 824 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน