มะรุมมะตุ้ม

(บทความนี้เขียนครั้งแรกเมื่อ ศุกร์, 18 กันยายน 2009 21:31)




เป็นภาพที่ผมไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว และไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นอีก ถ้าใครเดินทางด้วยรถโดยสารตามต่างจังหวัดเมื่อ 40 กว่าปีมาแล้ว คงเคยเห็นภาพแบบนี้เจนตา คือ เมื่อรถโดยสารจอดแวะตามท่ารถ หน้าตลาด หรือตามจุดใหญ่ ๆ ที่มีผู้โดยสารขึ้น ลงประจำ จะมีแม่ค้า (ส่วนมากเป็นแม่ค้า ยังไม่ค่อยมีพ่อค้าเท่าไหร่นัก) ซึ่งมักจะเป็นหญิงสาว นำข้าวปลาอาหาร เครื่องดื่ม ตลอดจนขนม ผลไม้ มามะรุมมะตุ้มขายผู้โดยสารรอบหน้าต่างรถ หรือไม่ก็ขึ้นมาเร่ขายบนรถเลย พร้อมบรรยายสรรพคุณและบอกราคาสินค้าเสร็จสรรพ บางคนมีสำนวนพูดคล้องจองกันน่าฟัง และส่วนมากผู้โดยสารมักจะซื้อรับประทาน เพราะสมัยนั้นยังไม่มีร้านอาหารมากมาย ที่สำคัญยังไม่มีร้านเซเว่นด้วย ถ้าใครมีวาทะศิลป์ดี หรือหน้าตาพอไปวัดตอนเช้าได้ด้วยละก็ จะขายดีเป็นพิเศษ และแน่นอน   สมัยนั้นแพ้คเกจ หรือสิ่งห่อหุ้มสินค้าทั้งหลายล้วนเป็นวัสดุมาจากธรรมชาติทั้งสิ้น เมื่อก่อนคนเรายังโง่อยู่ ยังไม่รู้จักถุงพลาสติก บางชิ้นประดิษฐ์ประดอยอย่างสวยงาม ไม่น่าเชื่อว่าจะทำมาเพื่อใช้ครั้งเดียว ทั้งสินค้าและบรรจุภัณฑ์เหล่านั้นก็จะมีความแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ซึ่งดูแล้วเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งที่เลือนหายไปแล้ว เสียดายสมัยนั้นไม่มีกล้องดิจิตอล จึงได้แค่เก็บบันทึกไว้ในความทรงจำ





ภาพเหล่านี้ผมได้เห็นอีกครั้งเหมือนเป็นภาพย้อนอดีต เมื่อผมกับครูดารินทร์ขับรถไปเที่ยวลาวต้นปีนี้ บนเส้นทางระหว่างปากเซกับน้ำตกคอนพะเพ็ง อาจจะแตกต่างกันบ้างในรายละเอียด แต่ภาพรวมตลอดจนบรรยากาศ สภาพแวดล้อมใช่เลย จึงขอนำมาบันทึกไว้ให้คนรุ่นราวคราวเดียวกันได้ฟื้นความหลัง และสำหรับคนรุ่น New Generation จะได้มองเห็นภาพในอดีตได้

แก้ไขล่าสุด ใน ต.ค.052013

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 766 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน