สารพัดป้าย

ม.ค.072011

(บทความนี้เขียนครั้งแรกเมื่อศุกร์, 07 มกราคม 2011 09:03)


 

สารพัดป้ายที่เราพบเห็นรอบตัวทุกเมื่อเชื่อวัน ทั้งที่เป็นตัวหนังสือ ภาพ หรือสัญลักษณ์นั้น ถือว่าเป็นสื่อชนิดหนึ่ง ทำหน้าที่สื่อสารทางการเห็น (Visual Communication) เพื่อจุดประสงค์แตกต่างกันไป เช่นเครื่องหมายจราจร ป้ายโฆษณา ประชาสัมพันธ์ เครื่องหมายหรือป้ายชี้นำในที่สาธารณะ เป็นต้น

สารพัดป้ายที่นำลงในคอลัมน์นี้ ผมเก็บตกจากสองข้างทางเวลาออกทริป  เห็นว่ามีแง่มุมที่น่าสนใจหลายอย่างโดยเฉพาะมีอารมณ์ขันแทรกอยู่ ฉนั้นโปรดดูแบบสบาย ๆ ชิว ชิว อย่าซีเรียส บางป้ายอาจเคยเห็นแทรกอยู่ในคอลัมน์ต่าง ๆ แต่ขอนำมาฉายซ้ำอีกที และจะทะยอยนำลงเรื่อย ๆ


 

 

ชุดแรกนี้เป็นป้ายที่เขียนด้วยมือล้วน ๆ ซึ่งป้ายลักษณะนี้นับวันจะหายไปจากท้องถนนเมืองไทย เพราะถูกแทนที่ด้วยป้ายไวนิลอิ้งค์เจ็ทสีสันสวยงาม  ตัวหนังสือฟ้อนท์มาตรฐาน เป็นระเบียบเรียบร้อย จะใส่รูปใส่สีตีไข่อะไรลงไปก็ได้ง่ายดาย




ผมมีความรู้สึกของผมคนเดียวว่า ป้ายไวนีลอิ้งค์เจ็ทนี้ ถ้าใช้กับร้านเล็ก ๆ แบบชาวบ้านแล้ว มันทำให้ขาดเสน่ห์และจิตวิญญาณ (ว่าไปโน่น) ยังไงก็ไม่รู้ ดูแล้วเหมือน ๆ กันหมด ไม่ได้สร้างความโดดเด่นแก่สินค้าเท่าไหร่นัก




ต่างจากป้ายแบบเดิม ๆ แม้เขียนด้วยมือ โย้เย้บ้าง ผิด ๆ ถูก ๆ บ้าง แต่ดูแล้วน่ารัก ได้อารมณ์ สะท้อนให้เห็นบุคลิคและตัวตนของสินค้าได้เป็นอย่างดี ลองดูซิครับ ป้ายแรกเป็นร้านขายของทะเลแถวหาดเจ้าหลาว จันทบุรี

 

เพิงข้างถนนแห่งหนึ่งทางภาคอีสาน

 

 

ซูมเข้าไปดูใกล้ ๆ

 

 

เส้นทาง อ.ชาติตระการ - นครไทย เวลาผมไปอีสานจากเชียงใหม่ ผมชอบใช้เส้นทางนี้มากกว่าไปเส้นพิษณุโลก หล่มสัก แม้เป็นถนนเลนเดียว แต่ได้บรรยากาศสบาย ๆ ไม่เร่งรีบ ได้สัมผัสชีวิตผู้คน เพราะผ่านหมู่บ้าน อำเภอ สองข้างทางยังมีเพิงขายของ ๆ ชาวบ้านโดยตรง อย่างตรงนี่นอกจากมีมะพร้าวน้ำหอมแล้ว ยังมีมะขามหวานจากสวนแท้ ๆ ขายด้วย ผมว่ารสชาติดี อร่อยและราคาเป็นกันเองกว่าที่ขายแถวข้างทางหล่มสักเสียอีก

 

 

ริมถนนตัดใหม่เข้าเมืองเชียงราย ป้ายนี้น่าสนใจผมต้องเลี้ยวรถย้อนมาถ่าย เสียดายมีแต่ตัวหนังสือและเบอร์โทร. (ขอปิดสามตัวท้ายไว้) ไม่ลงรูปหอไปด้วย เลยไม่รู้ว่าหอเล็กหรือหอใหญ่ หอใหม่หรือหอเก่า ผมผ่านตรงนี้อีกเมื่อต้นเดือนธันวา 53 ป้ายนี้หายไปแล้ว สงสัยขายหอได้แล้ว

 

 

ที่เชียงรายเหมือนกัน แต่ที่หมู่บ้านกะเหรี่ยงรวมมิตร ซึ่งเป็นหมู่บ้านทัวร์บนหลังช้าง มีช้างเดินกันขวักไขว่





สถานที่รับฝากรถแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน คงกลัวควานช้างขับช้างมาจอดในที่จอดรถมั้ง จึงต้องเพิ่มคำว่า"รถ" แทรกเข้าไปภายหลัง

 

 

ร้านขายข้าวเหนียว ส้มตำ ก๋วยเตี๋ยว ปากทางขึ้นถ้ำแก้วโกมล แม่ฮ่องสอน ติดป้ายรายการอาหาร ดูเผิน ๆ ก็ธรรมดา แต่เข้าไปดูใกล้ ๆ แล้ว รู้สึกอบอุ่นปลอดภัยดี

 

 

เพราะป้ายขึ้นต้นว่า "ร้านนี้ปลอดสารตะกั่วค่ะ....." แสดงว่ามือปืนทั้งหลายห้ามเข้า




แต่ที่จริงเขาคงต้องการสื่อความหมายแบบนี้มั้ง เล่นเขียนสั้น ๆ ทำให้หลงเข้าใจผิดอยู่ได้




ร้านขายเกืลอที่คลองโคน โลระ 5 บาท




คนภาคอื่นถ้ามาภาคเหนืออาจจะเคยเห็นป้ายตามร้านรวงต่าง ๆ มีคำว่า "เจ้า" ต่อท้าย เช่น  ยินดีต้อนรับเจ้า , ยินดีเจ้า สองคำนี้คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน ยินดีต้อนรับ...ความหมายตรง ๆ อยู่แล้ว แต่ยินดี..ไม่ได้หมายความว่ายินดี ภาษาเหนือหมายถึง ขอบคุณ ส่วนคำว่าเจ้า ไม่ได้หมายความว่าร้านนี้ต้อนรับเฉพาะเจ้าเท่านั้น ไม่ต้อนรับสามัญชน แต่หมายถึง "ค่ะ" ถ้าเป็นภาษาพูดส่วนมากก็เป็นที่เข้าใจกันดี แต่พอเป็นภาษาเขียนแล้ว ดูแล้วเหมือนเกี่ยวกับเจ้าไปโน่น

แต่ป้ายร้านนี้ลากเสียงยาวไปหน่อยจาก เจ้า กลายเป็น จ้าว ความหมายเลยกลายเป็นเหล้าตองสำหรับเซ่นจ้าวไปโน่น จริง ๆ ก็คือ เหล้าตองค่ะ อ้อ..มีคำว่าเหล้าตองอีก คำว่า "ตอง" เป็นมาตราชั่งตวงเหล้า เท่ากับ 1 เป็ก (ถ้าจำไม่ผิด) ถ้าผ่านร้านที่ขึ้นป้ายว่าเหล้าตอง ก็คือร้านขายเหล้าที่ตวงขายเป็นเป็ก ๆ ส่วนมากจะเป็นเพิงข้างถนน หรือผับของชาวบ้าน ร้านเหล่านี้กลางคืนมักจะประดับด้วยไฟคริสต์มาสระยิบระยับ





เช่นเดียวกับป้ายนี้ ถ้าเป็นภาษาพูดจะรู้สึกเฉย ๆ เพราะ "รถถีบ" ภาษาเหนือหมายถึง "รถจักรยาน" แต่พอเป็นภาษาเขียน ดูแล้วคำว่า...ถีบ....ดุเดือดไปหน่อย




ป้ายนี้ ถ้าเห็นเฉพาะป้ายอาจจะงงนิด ๆ "มี......ด..." ข้างล่างมีคำว่าปะยาง....อีก




แต่ถ้าเห็นเต็ม ๆ แล้ว ไม่งงแน่ เพราะคือป้ายโฆษณาขาย "มีด" ไม่ใช่ "มี......ด..." แต่ผมงงกับคำว่า "ปะยาง ตวยเน้อ"  ซึ่งความหมายก็คือ รับปะยางด้วย ที่งงก็เพราะว่ากิจการสองอย่างนี้ไม่น่าจะมาอยู่ด้วยกันได้ ...เอ..หรือว่าถ้ามีรถมาจอดแถวนี้แล้ว มีดอาจบังเอิญไปบาดยางเข้า...? ยางเลยรั่ว สงสัยอีกอย่างหนึ่งคือ คนขายมีดนี่ เข้าข่ายพ่อค้าอาวุธหรือเปล่า ?




ป้ายเชิญชวนเข้าร้านอาหารร้านนี้ อ่านกี่รอบ ๆ ก็เข้าใจว่าขาย "ข้าวซอยไก่" , "ข้าวขาหมู" และ "ตุ๋นโอวัลติน" จึงเกิดความสงสัยอีกว่า "ตุ๋นโอวัลติน" มันคืออะไร ? เป็นเครื่องดื่มสูตรไหม่หรือเปล่า...ต้องเข้าไปลอง...

ปรากฎว่าเป็น "ข้าวขาหมูตุ๋นโอวัลติน" ซึ่งเป็นสูตรอาหารเฉพาะของที่นี่




มาดูป้ายประเภทอื่น ๆ บ้าง ที่ปั้ม LPG ถนนธนบุรีปากท่อ ก่อนถึงแม่กลอง เขียนชัด ๆ ตรง ๆ ไม่อ้อมค้อมเขียนเป็นที่ปัสสาวะ ซึ่งส่วนมากมักจะเขียนเป็น "ที่ปัสสวะ" แถมมีรูปสัญลักษณ์สากลกำลังยืนแอ่นได้ที่ โดยไม่ต้องใช้สองมือประคอง


 

 

ปัสสวะชายเชิญด้านหลังนะค่ะ (สงสัยที่ปัสสวะหญิงคงอยู่ด้านหน้า)




ปัสวะชายไปทางซ้าย (ส่วนใหญ่ก็เอียงซ้ายอยู่แล้ว)




ห้องน้ำที่สถานีอนามัยแห่งหนึ่ง ทำให้หนุ่มข้างบนกลายเป็นคนแก่ไปเลย เพราะมีแค่สองสายเล็ก ๆ ส่วนข้างล่างมีแม่น้ำสายใหญ่ตั้งสามสาย แถมพุ่งไกลกว่าด้วย เป็นการโปรโมทไปในตัวว่า หากชายใดมีปัญหาติด ๆ ขัด ๆ ไหลกระปริบกระปรอย ให้มารักษาที่สถานีอนามัยแห่งนี้ แล้วของท่านจะไหลซ่าาา....แบบนี้มั้ง

รูปสัญลักษณ์ข้างล่างนี้ ถ้าจะให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ควรจะมีรูปโน๊ตดนตรีลอยออกมาจากปาก เหมือนกับว่ายืนผิวปากไปด้วย

 

 

กลับมาที่ที่ปั้ม LPG เดิมกันต่อ ห้องน้ำบุคคลพิเศษ มีเพิ่มประเภท บันเฑาก์ เข้าไปด้วย แสดงว่าเจ้าของปั้มรอบคอบพอใช้ เพราะผมเคยสงสัยเหมือนกันว่า บุคคลประเภทที่สามนี้ ควรจะเข้าห้องชายหรือหญิง...แต่..ขออภัย ห้องน้ำเสีย..

 

 

นี่ก็เป็นห้องน้ำบุคคลพิเศษอีกประภทหนึ่ง เรามาช่วยกันออกแบบรูปสัญลักษณ์สากลของห้องน้ำประเภทนี้กันดีกว่า ว่าควรจะเป็นรูปอะไรดี แต่ก่อนอื่นควรจะทราบเสียก่อนว่า พระเถระท่านปฏิบัติภาระกิจในท่ายืน หรือท่านั่ง จึงจะถูกต้องตามพระวินัย

 

 

ห้องน้ำที่ปั้มก่อนถึงเพชรบุรีจากชะอำ เลยแยกบายพาสมาหน่อย ห้องน้ำชายมีป้ายบอกครบ ทั้งปัสสาวะ , ชาย , สุขาชาย พร้อมรูปสัญลักษณ์สากลแปะไว้อีกอีก สงสัยมีคนเคยทำเนียนไปเข้าห้องน้ำหญิงบ่อย

 

 

ที่ปั้มนี้ใครนำหมาฝรั่งมาปัสสวะ เอ้ย..ปัสสาวะ ต้องอุ้มไว้ให้ดีห้ามทิ้งลงกับพื้น ถ้าเป็นหมาไทยหมาแขกไม่ต้อง เพราะที่ข้างรั้วเขาติดป้ายนี้ครับ

 

 

ป้ายที่ตัวอักษรบางตัวหายไป ทั้งโดยบังเอิญหรือโดยเจตนาก็แล้วแต่ ทำให้ความหมายผิดเพี้ยนไป ยังมีอีกป้ายครับ ป้ายนี้เป็นของจริงไม่ใช่ฝีมือโฟโต้ช้อป ตอกติดกับต้นไม้หน้าร้านอาหารรอบสระน้ำร้านหนึ่งในสวนหลวง ฯ กลางเมืองเชียงใหม่ แหล่งที่นักศึกษาทั้งในและนอกเครื่องแบ..... ไปนั่งกันตรึม (สงสัยเสิร์ฟแต่น้ำหวาน)

 

 

อันนี้ไม่เกี่ยวกับป้ายสถานที่ แต่เป็นป้ายแขวนคอชายพิการขายล้อตเตอรี่ กำลังนั่งรับประทานอาหารในตลาดบ้านกรูด ประจวบคีรีขันธ์ คงต้องการสื่อสารกับลูกค้าว่า "...หวยมันแพงจริง ๆ ท่านนาย...ก ช่วยด้วย"

 

 

ใครที่ไม่ใช่คนเหนือ ถ้ามาเจอป้าย "ขายซะป๊ะ" ทายซิว่าเขาขายอะไร ? (ดูเฉลยท้ายบทความนี้)

 

บนลานโดยรอบองค์พระปฐมเจดีย์ นครปฐม มีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ประดิษฐานอยู่ พร้อมป้ายแสดงรายละเอียด ผมว่าเป็นนิทรรศการถาวรที่มีประโยชน์มากทีเดียว เพราะทำให้รู้ลักษณะของพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ซึ่งมีถึงเจ็ดสิบกว่าปาง แต่เรารู้จักแพร่หลายกันไม่กี่ปาง




ผมกับครูดารินทร์เดินชมไปรอบ ๆ ชมไปถ่ายไป แต่พอมาถึงพระพุทธรูปปางปฐมบัญญัติ เจอแต่ป้าย....




แท่นว่างเปล่า ไม่มีองค์พระ.. คิดว่าถูกมือ(ไม่)ดี ขโมยไปเป็นแน่แท้ แต่เข้าไปดูใกล้ ๆ มีป้ายขนาด A4  บอกว่า "อัญเชิญไปสรงน้ำพระ ที่ซีคอนสแควร์ กรุงเทพ..................." เฮ้อ โล่งอก แต่ผมว่าระหว่างนี้ถ้ามีรูปถ่ายแปะไว้ดูพลาง ๆ ก็คงดีนะ

 

 

ป้ายอิ้งค์เจ็ทประชาสัมพันธ์หาดเชียงรายพร้อมรูปภาพประกอบ เห็นแล้วน่าไปนั่งรับประทานอาหารอร่อย ๆ เคล้าบรรยากาศริมชายหาด

 

 

ลงไปชายหาด บรรยากาศดี ทิวทัศน์สวยงาม สมดังที่ป้ายบอกไว้ หาดทรายก็ละเอียด นุ่มพอใช้ น้ำใสไหลเย็นน่าจูงน้องหมากับเจ้าของลงไปว่ายเล่น

 

 

แต่ห้ามมองย้อนขึ้นมาบนฝั่งนะ เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกที่ดีต่อกัน นี่เป็นบันไดทางเดินที่เพิ่งลงมา

 

 

กับบรรยากาศร้านอาหารยาวเหยียดริมฝั่ง

 

 

ไม่รู้ อาหารอร่อย หรือเปล่า ? ไม่ได้ลอง เพราะนั่ง (กับพื้น) ไม่ลง ติดพุง

 

 

สองภาพนี้ไม่เกี่ยวกับป้ายโดยตรง ผมเจอกลางถนน รีบคว้ากล้องมาถ่าย ไม่รู้ว่ากลอนชื่ออำเภอในแม่ฮ่องสอนนี้ใครเป็นคนแต่ง แต่เห็นรถกระบะส่งน้ำแข็งคันนี้ตั้งใจตัดเป็นสติ้กเกอร์มาติดฝาท้ายกระบะอย่างดี บทกลอนเข้ากับกระแสปายอินเลิฟ หรือปายฟีเวอร์ พอดี

 

 

ป้ายหน้ากุฏิเจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งใน จ. พะเยา ยังกะสมัยสุโขทัย สงสัยถ้าใช้กริ่งหรือออดไฟฟ้า เจ้าอาวาสอาจจะสดุ้งตื่นก็เป็นได้...ล้อเล่น

 

 

ป้ายติดที่เจดีย์วัดสวนดอก เชียงใหม่ ข้อความเป็นการผสมกันระหว่างภาษาเหนือ (คำเมือง) กับภาษากลาง ในป้า่ยระบุปี พ.ศ. ๗๕ ไม่ทราบว่าคือ พ.ศ. ๒๔๗๕ หรือเปล่า รูปแบบหรือฟ้อนท์ตัวอักษรเล่นหางสวยดี




พูดถึงฟ้อนท์ตัวหนังสือแบบโบราณ ขอเล่าความหลังหน่อย ไม่ไกลนักหรอก แค่สี่ห้าสิบปีมานี้เอง ในสมัยนั้น บริษัทห้างร้านต่าง ๆ ในจังหวัดภาคเหนือตอนบน ถ้าต้องการป้ายร้านค้าที่เป็นมาตรฐานมีความสวยงาม น่าเชื่อถือ ต้องมาสั่งทำที่จังหวัดลำปาง ซึ่งมีอยู่เจ้าเดียว ทุกป้ายจะมีลายเซ็นกำกับอยู่มุมล่างขวาของป้าย เป็นลายเซ็นที่สวยงามอ่านออก คือ "ป.สุวรรณสิงห์.

ลักษณะตัวอักษรบนป้ายจะทำด้วยไม้ฉลุเป็นตัว ๆ ลบมุมหรือเป็นเหลี่ยมเเป็นสัน ก็แล้วแต่ละประเภทของร้านที่มาสั่งทำ รวมทั้งรูปแบบหรือฟ้อนท์ก็จะแตกต่างกัน สะท้อนบุคลิคของร้านนั้น เช่น แข็งแรง อ่อนหวาน  น่าเชื่อถือ เป็นต้น ตัวหนังสือจะปิดทองหรือลงสีก็แล้วแต่ ส่วนพื้นก็จะเป็นพื้นไม้ลงสีขัดมันอย่างดี พร้อมลายเซ็นรับประกัน ร้านใดมีป้ายของ ป.สุวรรณสิงห์ ก็ถือว่าเป็นร้านที่มีเครดิต เชื่อถือได้ ถ้าเป็นสมัยนี้ก็ถือว่าเป็นบริษัทห้างร้านระดับไฮโซทีเดียว

ป้ายร้านค้าร้านหนึ่งที่หน้าสถานีรถไฟลำปางข้างล่างนี้ ก็เป็นผลงานของ ป.สุวรรณสิงห์ ตัวหนังสือยังเป็นของเดิม แม้สีจะหมองไปแล้วแต่ยังแสดงให้เห็นถึงไอเดียการออกแบบ ส่วนพื้นหลังทาสีใหม่ ทำให้ลายเซ็นหายไป (ผมจะพยายามตามหาป้ายที่สมบูรณ์มาลง)




ภาพนี้ไม่เชิงเป็นป้ายเท่าไหร่นัก แต่เป็นใบสั่งงานประจำวัน ลายมือของศิลปินใหญ่ อาจารย์ถวัลย์ ดัชนี เขียนบนกระดานชนวนสั่งงานลูกน้อง ที่บ้านดำ จ.เชียงราย ก็ถือว่าเป็นป้ายสำหรับสื่อไปยังบุคคลเหมือนกัน




มีป้ายของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี แล้วไม่มีป้ายของศิลปินคู่ซี้ของอาจารย์ถวัลย์ คนเชียงรายด้วยกันได้ยังไง นี่เป็นป้ายติดที่วัดร่องขุ่น ของอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ครับ ผมถ่ายเก็บไว้สี่ปีกว่ามาแล้ว แม้ไม่ใช่ลายมืออาจารย์เฉลิมชัย แต่กรอบป้ายใช่เลย สไตล์อาจารย์เฉลิมชัยชัวส์





สถานีสูบน้ำแห่งนี้ท่าจะเสียจริง ๆ เพราะดูสภาพป้า่ยแล้ว สระอู กับโลโก้หลุดร่วงลงมา ตัวหนังสือที่เป็นสเตนเลสก็หมองคล้ำ

 

 

ทางเข้า - ออก ประตูเหล็กขึ้นสนิม สีก็กระดำกระด่าง ...แต่ว่า...เสียแล้วทำไมไม่ซ่อม ติดป้ายบอกเป็นกิจกรรม 5 ส. อยู่ได้

 

 

แต่ไม่ใช่อย่างที่ว่ามาหรอก ที่นี่คือ "สถานีสูบน้ำเสีย" ไม่ใช่ สถานีสูบน้ำเสีย เอ๊..ยิ่งเขียนยิ่งงง

 

 

แต่ป้ายนี้เสียจริง ๆ แต่ เอ๊ะ...ชักสงสัยว่าลูกศรชี้ไปชมโบราณสถานชี้ผิดทางหรือเปล่า ทึ่ถูกต้องควรจะชี้ลงตรงนี้มั้ง

 

 

ป้ายนี้ อยู่หน้าที่โล่ง ๆ แห่งหนึ่ง บนเนินดินกำลังก่อสร้างอะไรซักอย่าง เรียกร้องความสนใจดี เพราะมนุษย์เรามีนิสัยชอบสอดรู้สอดเห็นอยู่แล้ว ผมขอเสนอไอเดียเพิ่มเติมโดยไม่คิดสตางค์ว่า ถ้าจะให้ดีควรมีกล่องรับคำตอบ ถ้าทายถูกมีรางวัลให้ ป้ายนี้ผมถ่ายเมื่อ 23 ม.ค. 2554 หลังจากนี้สักพัก ผมจะหาทางมาดูอีกครั้ง ว่ามันคืออะไร ?....เห็นไหม ?..หลงกลเขาเข้าแล้ว...

 

 

เช่นเดียวกับที่นี่ ร้านกาแฟทรงโมเดิร์นข้างทางเข้าเมืองเชียงราย ถ้ามาจากแม่สาย กิโลเมตรที่ 841 ผมก็หลงกลเข้าไปเหมือนกัน

 

 

หลงกลเพราะป้ายจำลองหลักกิโลข้างทาง มีข้อความว่า รถทะเบียนลงท้ายด้วยเลข 41 ดื่มกาแฟฟรี รถอินโนว่าผมทะเบียน.....7141 พอดีเป๊ะ ก็แวะซิครับ ของฟรีชอบอยู่แล้ว ...แต่ฟรี แก้วเดียว นอกนั้นจ่ายเอง แต่ไม่ว่ากัน ร้ายสวย บรรยากาศดี และลาเต้ก็อร่อยดี

แต่ถ้าทะเบียนรถลงท้ายด้วยด้วยเลขสามตัว ....841 ดื่มฟรีทั้งคัน เพราะตรงกับหลักกิโลเมตรที่ 841




ไม่รู้ว่าต้องนั่งพับเพียบเรียบร้อยด้วยหรือเปล่า..?



คำว่า "....ซะป๊ะ" ภาษาเหนือหนายถึง สิ่งหลายชนิดมารวมกัน คละกันอยู่ ทั้งสิ่งมีชีวิตและสิ่งไม่มีชีวิต ผมเคยเห็นรายการทีวีรายการหนึ่ง พิธีกรสาวไปสัมภาษณ์เด็กหาปลาที่ดอยเต่า ถามถึงปลาที่จับได้ในข้องว่าปลาอะไร ? เด็กตอบว่า "ปลาซะป๊ะครับ" (หมายถึงปลาหลาย ๆ ชนิด คละกัน) พิธีกรจึงพูดต่อว่า "อ๋อ...ปลาซะป๊ะ๊เหรอ..ไม่เคยเห็น ไหนขอดูหน่อยซิว่าหน้าตาเป็นยังไง..."

เฉลย "ขายซะป๊ะ" ก็หมายถึงขายของหลากหลายชนิด หลายประเภท ทำนองสากกระเบือยันเรือรบนั่นแหละ

 

ตามไปดู "สารพัดป้าย แผ่นที่ 2 "ตามลิ้งค์นี้ครับ

 

 

 

แก้ไขล่าสุด ใน ต.ค.052013

"กินและเที่ยวเรื่อยไปตามใจฉัน"

Wat*ka*Darin Contact

watkadarin Guest

เรามี 361 บุคคลทั่วไป ออนไลน์

 

ขออภัย เนื่องจากถูก spam คุกคาม

จึงของดลงทะเบียนสมาชิกชั่วคราว

ลงทะเบียน